"SEMAFOR": podjęliśmy próbę przekazywania na łamach "Semafora" informacji i wiadomości, które mamy nadzieję zainteresują naszych czytelników; informacji których nie znajdziecie na łamach oficjalnych dzienników....

WOLNA DROGA: Choć poszukiwanie prostych rozwiązań jest osadzone głęboko w podświadomości, a nieskomplikowany obraz rzeczywistości jest wygodny, nie zmusza do choćby chwilowej zadumy, do uświadomienia prawdy o traconym wpływie na własne losy, na otaczający świat - od poszukiwania prawdy nikt nas nie zwolni.

 
Środa, 23 sierpienia 2017 r.
Imieniny obchodzą: Róża, Apolinary, Filip
 
Rio Grande
Rio Grande znaczy - Wielka Rzeka; RIO po polsku jest skrótem nazwy organów kontrolnych – regionalnych izb obrachunkowych, funkcjonujących według ustawy z 7 października 1992 r., właśnie znowelizowanej 8 czerwca bieżącego roku. Ta nowelizacja znacznie wzmacnia kompetencje izb wobec struktur samorządowych. RIO stają się GRANDE – wielkie, istotne w systemie kontroli państwowej.

W pierwszym rzędzie warto wskazać na fakt, iż nadzorowi izb poddane zostaną dodatkowe jednostki organizacyjne, ponad obecnie ustalony zakres. Dotąd RIO obejmowały swoimi kompetencjami kontrolnymi jednostki samorządu terytorialnego (gminy powiaty, województwa), związki metropolitalne (dopiero powstające; pierwszy, śląski właśnie się konstytuuje na podstawie własnej ustawy), związki międzygminne, związki powiatów, powiatowo-gminne, stowarzyszenia gmin i powiatów oraz samorządowe jednostki organizacyjne, w tym samorządowe osoby prawne.
Ustawa z 8 czerwca br. rozciąga właściwość regionalnych izb obrachunkowych na osoby prawne, na które podmioty samorządowe, o których mowa wyżej, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio wywierają wpływ.
Ustawa wskazuje przykłady tego wpływu. Może on polegać na posiadaniu ponad połowy udziałów albo akcji lub posiadaniu ponad połowy głosów wynikających z udziałów albo akcji. To rozróżnienie bierze się stąd, że nie zawsze wszystkie akcje muszą mieć tą samą tzw. siłę głosu; można niektóre emisje uprzywilejować w ten sposób, by przywiązać do każdej z wchodzących w ich skład akcji kilka głosów. Szczególnym przykładem ustawowego uprzywilejowania po II wojnie światowej była ustawa o prywatyzacji PLL LOT, zgodnie z którą niezależnie od podziału kapitału, Skarbowi Państwa miało zawsze przysługiwać co najmniej 51% sumy głosów służących całemu kapitałowi. Mogło więc być tak, że Skarb Państwa miałby większość głosów w zgromadzeniu akcjonariuszy nawet wówczas, gdyby zachował tylko 10% kapitału akcyjnego.
Przykładem takiego wpływu może być sprawowanie nadzoru nad organem zarządzającym (zarządem) lub też posiadanie prawa do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego.
Prócz zwiększenia tzw. podmiotowego zakresu kompetencji izb (tj. pisząc po ludzku – prócz zwiększenia liczby jednostek podlegających kontrolnym uprawnieniom regionalnych izb obrachunkowych) nastąpiła inna znacząca zmiana – rozszerzenie ich uprawnień.
Dotąd regionalne izby obrachunkowe kontrolowały gospodarkę finansową podlegających ich kompetencjom jednostek na podstawie kryteriów zgodności z prawem oraz zgodności dokumentacji ze stanem faktycznym. Po wejściu w życie nowelizacji kontrole opierać się będą na kryteriach zgodności z prawem i rzetelności.
W zakresie zobowiązań, wchodzących w skład państwowego długu publicznego, izby mogą w trakcie kontroli odwoływać się także do kryterium gospodarności. Kontrola gospodarki finansowej jednostek samorządu terytorialnego w zakresie zadań administracji rządowej, wykonywanych przez te jednostki na podstawie ustaw lub zawieranych porozumień, dokonywana jest także z uwzględnieniem kryterium celowości.
Izby przeprowadzać będą kontrole: kompleksowe, obejmujące całą gospodarkę finansową jednostki samorządu terytorialnego; problemowe, obejmujące wybrane zagadnienia w jednej jednostce kontrolowanej lub kilku takich jednostkach oraz doraźne, podejmowane w razie potrzeby.
Kierownik jednostki kontrolowanej będzie obowiązany zapewnić warunki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, niezwłocznie przedkładać do kontroli żądane dokumenty i materiały oraz terminowo udzielać wyjaśnień. W sprawach dotyczących przedmiotu kontroli pracownicy jednostki kontrolowanej będą obowiązani do terminowego udzielenia inspektorowi wyjaśnień ustnych lub pisemnych w zakresie wynikającym z powierzonych im czynności służbowych, a także sporządzenia niezbędnych do kontroli kopii, odpisów, zestawień lub wydruków dokumentów, a także wyciągów z dokumentów, w tym sporządzanych na nośnikach elektronicznych, z zachowaniem przepisów o tajemnicy ustawowo chronionej. Inspektorzy przystępują do wykonywania czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej i imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, określającego nazwę jednostki kontrolowanej oraz zakres i przewidywany czas trwania kontroli, wystawionego przez prezesa izby. Czynności kontrolne przeprowadza się w siedzibie jednostki kontrolowanej, a także poza jej siedzibą, w szczególności gdy wymaga tego badanie zgodności dokumentacji ze stanem faktycznym. Czynności kontrolne przeprowadza się w dniach i godzinach pracy obowiązujących w jednostce kontrolowanej. Inspektor dokonuje ustaleń kontroli na podstawie dokumentacji gospodarki finansowej i rzeczowej oraz zgromadzonych w toku kontroli informacji. Dokumentacja gromadzona w toku kontroli jest przechowywana w warunkach uniemożliwiających dostęp do niej osobom nieupoważnionym. Podczas czynności kontrolnych inspektor może informować kierownika jednostki kontrolowanej o uchybieniach i nieprawidłowościach stwierdzonych w toku kontroli. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się, w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, protokół, który podpisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki oraz skarbnik (główny księgowy) lub ich zastępcy.
Środowiska samorządowców krytycznie odnosiły się do tej nowelizacji. Jest to zrozumiałe, bowiem ich działalność może być obecnie kontrolowana dokładniej, niż dotąd. Oczekując na obiektywną ocenę funkcjonowania nowych przepisów, pamiętajmy, że trudno oczekiwać jej od bezpośrednio zainteresowanych, bowiem, jak już słusznie zauważyli starożytni Rzymianie, nikt nie powinien być sędzią we własnej sprawie (nemo iudex in re sua).
Piotr Świątecki


  Komentarze 2
  Dodaj swój komentarz
~
Copyright "Wolna Droga"
[X]
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.